Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Kınalı ellerle vardı cepheye
Allaha sığındı, Seyit onbaşı…
Gazilik, erdiği muhteşem paye
Çabuktu, yeğindi, Seyit Onbaşı…

Gülleden titredi koca tabyalar,

geceleri yoldaş oldun yoluma
gündüzleri misafirsin içimde
bir kuş gibi konup yanlız dalıma
sevdalandım kusrun yoktur suçumda

“Ya seni tutabileceğim kadar yaklaş...
Yahut unutabileceğim kadar uzaklaş...”

Rüzgara bırak beni,
Eseceğim yar sensin...
İstemem serüveni,

Güldükçe gülüyorum; öyle de istiyorum...
Karşı çıkan kim varsa,ona da gül diyorum...
Kocaman bir hayatın her faslı bizim ancak,
Ben hayatı gülerek daha çok seviyorum...

Gözlerini nemli gördüm sevgilim,
Ağlamaya niyet etmiş gibiydin..
Yüreğini demli gördüm sevdiğim,
Bardak bardak dolup, bitmiş gibiydi…

Bilmem ki adını nedir o bela,

Gül isterim solmayan, severek sunacağın,
Dem isterim duyarak, sevgime kanacağın...
Saydığım sevdiğimsin, öylece andığımsın,
Daha önce arkadaş, şimdi kıskandığımsın...

Gölgem gibi ömrümde, gönlümde sandığımsın,

Can hiraş sadalar özlem olamlı,
Aydınlık yolların gölgelerinde...
Veyahut kuruyan kurumamalı,
Güneşin üstüme doğduğu yerde...

Yalnızken sevdamı görmedim tekin,

Etrafı güllerle bezeli olan
Bir göze başında aşkın olaydım...
Sen bizim yaylanın güzeli olan
Senin onbeşinde aşkın olaydım...

Bir berrak derenin suları kadar,

sen benim zühremsin gönül yıldızım
sen bende azizsin al güller kadar
sen benim hasretim içimde sızım
içimde sen için dualarım var

sevmek bir başkadır ya sevdalanmak

Seni yazmak sana yazmak ;Hemi zor hemi kolay....
Seni yazmaktır yaşamak..Yaşamaksa büyük olay......
Sen, buram buram terlerde
başak başak ekinlerde
Sen,deste deste güllerde....
Sen yığın yığın düşlerde