Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Can hiraş sadalar özlem olamlı,
Aydınlık yolların gölgelerinde...
Veyahut kuruyan kurumamalı,
Güneşin üstüme doğduğu yerde...

Yalnızken sevdamı görmedim tekin,

Etrafı güllerle bezeli olan
Bir göze başında aşkın olaydım...
Sen bizim yaylanın güzeli olan
Senin onbeşinde aşkın olaydım...

Bir berrak derenin suları kadar,

sen benim zühremsin gönül yıldızım
sen bende azizsin al güller kadar
sen benim hasretim içimde sızım
içimde sen için dualarım var

sevmek bir başkadır ya sevdalanmak

Seni yazmak sana yazmak ;Hemi zor hemi kolay....
Seni yazmaktır yaşamak..Yaşamaksa büyük olay......
Sen, buram buram terlerde
başak başak ekinlerde
Sen,deste deste güllerde....
Sen yığın yığın düşlerde

Olgun güllerdeki kader izleri,
Acısı yüzünde olan sen miydin?
Rengini kaybetmiş sönük gözleri,
Sabit noktalara dalan sen miydin?

Gün oldu bir acı hatıra oldun,

Öyle bir sevda ki adı yok bunun,
Öyle bir duygu ki izah edemem...
Verdiği endişe hatta korkunun,
Hissine kapılıp fizah edemem...

Bu gecenin hürmetime,
Gönüllere vuslat Ya Rab…
Tüm Muhammed ümmetine,
İmdat Ya Rab.. Ruhsat Ya Rab...

Leylalık Bu muydu?

Geçen gün yüzünü soluk görmüştüm
Sevgiyle sarılıp hatrın sormuştum;
Yıllardır sevgine emek vermiştim,

Kol açmış Akdeniz’e, martılarla söyleşir

Tarihin izlerini taşıyorken Silifke...

Sende sevdam depreşir: sende sevgim eyleşir

Gelenlere mektup verme,
Ne verme, ne de gönderme,
Ne olur ipe un serme,
Sen kendin gel, yar kendin gel...