Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Gelenlere mektup verme,
Ne verme, ne de gönderme,
Ne olur ipe un serme,
Sen kendin gel, yar kendin gel...

Devriye saldım gönlüne

Devriyeler yoldadır

Sevgimdir günden güne

Bir tel kumral saçın ki,
Dağladı,
TArumar etti beni...
Özlem giderdik sanki,
Ağladı,
Tarumar etti beni...

O el attı kârıma,
Dokundu efkârıma,
Müşterisi olup da,
Girmedi dükkânıma....
***
Yarim senin yanında,

Takvimler ne hesap? parmakla saydım
Bendeki bu hasret, sence iş midir?
Mecnunu sevdayla içime yaydım..
Hayal mıdır? gerçek mıdır? düş müdür?

Nilüfer batakta, ya-semen nerde?

Bu sevdanın adına, ne diyorsan de Aşkım
Buyur gönül yurduma, haydi durma be aşkım

Sen aşıkım, sevdamsın gönlün biraz sabırsız
Sevdan sevgimle bende, bir tatlı gölge aşkım…

En sosyal duygu sevgi sınırı yok sınırsız
Bir çamın en ucunda kanat çalar kelebek
Çalışan amelenin eli olmaz nasırsız
Her yürek sevgi bilmez, her sevgi dolmaz yürek

Cem olmuş bir sevginin yürekçe aleviyim

Bir gelenek var Sarıkamış’ta
Aşık olunur bir bakışta,
Sarıkamış’ta...
Karlar sim gibi,
Bir isim gibi,
Dört mevsim gibi...

Hoşluğa tutkum benim
Meftunum güzelliğe
Kötülüğü gömenim
En dipsiz derinliğe

Gönlümün paşasıyım

Bakınız gözlerim dikilmiş size,
Bitmez meramımı söyler gibidir...
Sevdalı şiirler gözlerinize
Kimleri ve kimi söyler gibidir...

Ufkuma yerleşti geciktin artık,