Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

-yeğenim Sefa YAZICI`ya-

Okumak, yazmak güzel
Diyordu öğretmenim…
Öğrenmek daha özel,
Diyordu öğretmenim…

Senin o dediğin gazoz ağacı
Yenilir içilir sıkma mı hoca!
Bu garip intikam ücret aracı,
Eline kınalar yakma mı hoca...

Sen bencil, hem hasis, hem muhterissin,

Devlet malı deniz yemeyen domuz,
Domuz çiftliğimi memleket ulan
Soydukça soyuyor soyuyorsunuz,
Siz ki başımıza felaket ulan

Baklava çalanda,banka soyanda

dalların sudaki gölgelerinde
bir gizli, gizemli sohbet hissettim..
bu ıssız, bu sessiz, bu tenha yerde
bende sustum; susmayı tesis ettim..

kardelen ve kelebek işte bunlar gibiyiz
bu sebeple biz bizi dostca anlar gibiyiz...

sen vadimde çağlayan göğümde yıldız gibi
sen baharın gülüsün yaz olsaydı gülşendin
seni sevmeyen deli ve hatta haksız gibi

Yeşilin tonları kucaklaşarak
Gönül oyalıyor; göz okşuyorlar
Üç-beş evin eğri yamacına bak
İlahi bir tual mucizesi var...

Açıktan koyuya yeşilin tonu

İrdele kalbini hele irdele,
Adıma bir şeyler bulursun belki...
Seviyorum demek neden mesele,
İstersen sevgilim olursun belki...

Deme ki: hisleri ne yufka bir şey...

İster sev ister sevme,
Benim sevdiğim yeter...
Peçe çek, yüz gösterme,
Sanma sevgim tez biter...

Kaç gündür bekliyorum,

ey yüreği İzmir’in koylarınca mavilik
estetik çizgileri çizili sevgili yar
ey gözleri içimde ufuk açan güzellik
limbat serinliğiyle içimde esen rüzgar....

ey bakarken sevgisi gözlerinden fışkıran

Gözümün içinde gördüğün resim,
Kirpiğim kaparsam esir olacak...
Çok mahzun bakarsın gelir gülesim,
Hüzünün gönlüme nasır olacak...

Gelmişim huzura sana uyarak,