Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Bulutun akşam penceresi...

"akşam odasında güneş lambası
yatsıya el atmış mumsu bir umut...
sarı huzmeleri sıla cumbası...
cumbanın bir yanı kararmış bulut...

kar yağsın lapa lapa kar topu oynayalım
uzanalım karlara uçan kuşlar sayalım
gel yanıma kuzucuk, şekerim,kaymak balım
dolaşalım el ele olalım içli dışlı..
görenler görüp desin,bunlar Sarıkamışlı

Bu soğukta karda kışta boranda
sen olmasan bu şehirde işim ne
Çok şeyler bir yanda sen de bir yanda
Gerçekler dururken senle düşüm ne

Toparladım bohça ettim denkledim

bu yaşta aşk can yakar
aman gönlüm dikkat et
kim olur ki sana yar
ol kendine mukayyet..

söylenir duyan olsa

"iblise pabucunu, ters giydirir bu zaman
saf saf olmuş saflara, bağ yaydırır bu zaman
yalan dolan hak getire, ihtisaslar bu minval
yad yabana memleketi, hor kıydırır bu zaman.

ne ekilmez biçilmez mümbit araziler boş

caceybet diyorum anlamıyor ki
olumsuz adama caceybet derler
hatta aymaz olur,garip tavırlı
arsız hırsız ama caceybet derler..

ölçemez biçemez şaşarsın bazen

O yandıkça ben yaktım
Sormayın sonrasını..
Çayeli'nde bıraktım,
Sevdamın karasını...

Bu tarlalar mısırluk,

İçimde fırtına, boran var şimdi,
Gönlümde seninle duran var şimdi,
Bilmezce açtığın yaran var şimdi,
Biliyorsan söyle var mı çaresi?
Dallarda duyulmaz kuşların sesi."
x

"dünyamız kirlenmesin,
çevremizi sevelim, dünyamızı sevelim
bütün insanlar desin,
çevremizi sevelim, dünyamızı sevelim

bahçeler çiçek dolsun,

cirit yarışları olunca... Bayburt....

Gönül yılkılarında yelesi gür küheylan
Dolu dizgin koştuğun yaylalarda izin var
Tozu dumana kattın yüreklendi bu ozan
Süvari değil sana, lazım olan şehsuvar..