Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

DÖN GEL BALAM, DÖN GEL, KALMA ORADA
PEYNİR GEMİSİNİ LAF YÜRÜTÜR MÜ?
ÖZ YURDUNA ÇEKİL, YAR VAR SILADA
DAĞINA KAR YAĞSA, EL KÜRÜTÜR MÜ?

"Ekim'in günleri başlar başlamaz
Veda eder; son kışına gelincik
Artık sıcaklarla mevsim adı yaz
Al allanır; bir başına gelincik..

Sağa sola bakınırken kendince,

Geceler geçmez olsa da
Turnalar uçmaz olsa da
Ekenler bicmez olsa da
Beklersin de ben gelmem mi?

Bitse tükense mecalim,

geniş yüreklimsin dar yola düşme
sevdana ihtiyaç duyarın oldum
uğra yüreğime sağ sola düşme
ustalık ne çare sevdana öldüm
seninle boşaldım seninle doldum

"sen var ya sen bende kalın kitaplar
yazısız defterde yaprak gibisin..
sen bende virajlar, uzak etaplar
bir yolun sonunda sapak gibisin...

son demde karşıma çıkmış divane

"dediğime kulak as, gideceğim gör de bak
bildiklerin senindir ; bilmediğin olan ben
sessizce gideceğim, haberin olmayacak
çıkacağım aklından,ağlayacak seccaden..."

giden gelmez uyku kaçar, bunalır yollar ağlar,
vefalıyı zaman seçer,ağaçta dallar ağlar
yalan dolan bin-bir tavır, duygular hezeyanlı
gönül değirmeni susuz,bu hale güller ağlar...
xx

al kalemi yaz beni
kalem küsmesin gizem
gör ki seni seveni
dilin susmasın gizem

bir ceylan kadar güzel

Göylerden selam var; a selam veren
Göylerin göylüğü razılık doldu
Bir selam aparan alıp götüren
Senin selamınnan şaduman oldu...

"Göylerin göylüyü könlümü açdı."

Sis çöker akşamın karanlığına
Yürekler bu zaman duygusallaşır
Gönül vuslat ister bir anlığına
An ise vuslatı yarına taşır...

Bir atlının terkisinde heybedir