Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Ne sevdandan usanır, ne sevdana küserim
Bende sevgi böyledir; bildiğim de bu derim
Karlı kış yollarında ne kırılmam, alınmam
Ben bu yollara gezer,bu dağlarda eserim...

Kar beyazı taç yaptım bakana nispet olsun,

Diyemedim kimseye,
Ar ettim haya ettim...
Biriktirdim sevdanı,
Kocaman taya ettim...

Sevgine bulaştım berbat haldeyim
İçimde öylesi muhkem oturdun
Seninle bir halde bir hayaldeyim.
Sevginle sen beni nereye götürdün.

Özlerim yalan yok belli edemem

Sana gönül borcum var,
Ödemektir maksadım...
Gönlüm ondan tarumar,
Sen oldun tuzum tadım...

Bu yalancı dünyanın,

Bir yalnız ceylansın avcın gibiyim,
Saçlarının telleriyle tut beni…
Sanırım sevincin,acın gibiyim..
Adı neyse kana kana tat beni…

Sevgiyle tutmuşsam nazik elini
ben onu günahtan saymıyorum ki
tan atmış şafağın sessiz gelini
yanımda değilsen doymuyorum ki...

Gecenin karanlık odakları var

Sevgiler var dilektir
Sevgiler var emektir
Sevgiler var bir tektir
Sevgiler var karda kışta yaşayan..
Sevgiler var emek dolu heyecan
Sevgiler var bir ağaçtır; kuru can...

Sevgimi su ettim sevda tasında,
Çiğdemler ak giydi yola düştüler...
Duygu tarlasında aşk yaylasında,
Böyle buluştular; ve görüştüler…

Benim özlemime onlar koştular;

Bir oğul balı gibi, peteğin ortasından,
Sevgidir buram buram, filiz veren yeşeren,
Ama Kars yaylasından, ama Muş ovasından...
Bir gönül meyvesidir, sevgimiz yedi veren...

"sen sana kal; dinle seni, sen senle...
elemlerin yoldaş olsun,küsülü kal neşenle..."