Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Isırlık’in yaylası, kara duman leğeni,
Isırlıği görenler hayran olup beğeni,
Deden anlatmış doğru, Çavuş Nene yaşamış
O anılar gönlünde -haydı yaz, demiş seni...

Zirvesi karlı ama çam ağacı yakası,

Tutmak ellerinden bakmak gözüne,
Sarılmak beline sen ister misin?
Sevgi ışığıyla akmak gözüne,
Sevgilin olayım ben, ister misin?

kalbimi verdiğimi bilmiyormuş gibisin...
yıllar demedi ama ben söyledim sanırım...
sanırım yüreğime seni sormuş gibisin...
sevdamı ben bilirim; birde yaratan Tanrım...

madem ki aradığın değil bu can bu beden

"istediler el verdik, isteyene sırt verdik
üstelik her verdikçe,helali hoşun derdik
alan alana oldu;talan talana oldu
bazen de denk getirdi;çalan çalana oldu
hatta yiyip içtiler, çöplerini topladık
çuvaldızı durmadan kendimize sapladık

Yalan yok seviyorum
Şu halime baksana
Tekrar tekrar diyorum
İşte yüreğim sana

Akşam çabuk çöktü yar

Dudağın, gözlerin hep sözü birlik,
Edip de bir anda dalga geçerse,
İsyanım sonsuza kervan olacak,

Ve sen kısmetini başka yerlerde,
Arayıp sorduğun bana gelirse,

Yanımda bir çeşme akarken bile,
Susuzum içmeyi denemiyorum...
Beyhude aptallar gibi nafile,
Çöllerde çiçekler sanamıyorum...

Mutlu olunmuyor ama güzelmiş
İyiki doğmuşum bend einandım...
Dostluk iyi ama dostluk bedelmiş
Dostun suyu ile yundum; yıkandım..

Tüm dostlar! doğumum yani miladım

Kaç gündür yüreğimi irdeleyen güzel kız,
İzmir denizi gibi,çakır bakar gözlerin....
Seni görüp sevmeyen; sevip, övmeyen haksız...
İki İzmir`e değer, yürek yakar gözlerin......

Meftunu oldum diye yüklendim şu sevdanı,

Gözlerinin karası,
İzmir zeytini gibi...
Şimdi geldi sırası...
Ey kalbimin sahibi...

Sevgin ile sevdamı