Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Kar kardeşliği...
"Olsan ne olacak ? olmasan nolur ?
Adamlık vasfını bulamamışsın...
Yalaka zihniyet, bu yaptığın kur
Kendince maharet, ama bana tın...

"konuşabilseydi, dili olsaydı
dursan anlatırdı kim bilir karlar..
şayet erimeden böyle kalsaydı
varsan anlatırdı kim bilir karlar....

bir iz bırakmadan yürüyenleri

Mustafa Kutlu
Gürsoy hocam beraber bir hasbihal edelim
Güzelin boya ile bet olduğu gündeyiz
Çevremizde olana biraz akıl güdelim
Reklamın baldır bacak et olduğu gündeyiz
Gürsoy Solmaz

Buz sarkıtları oyuncağımız olurdu...
İsteyen tüfenk gibi omzuna koyar,
İsteyen havuç gibi ısırır doluverirdi avurdu...
Hatta bu yemekten karnı doyar
Sonra kılıç yaparak sağa sola savururdu...
Çocukluğumuz böyle geçti karda kışa..

Kar yağar dallara dökülür birden
Aklıma gelirsin ey sevdiceğim
Her lapa bir yara açar derinden
Haykırıp derim ki : oy sevdiceğim....

Kar yağar tomurcuk güller oluşur

Kay kay...
Azcık sağa kay..Biraz sola kay...
Kay kay kay... biraz da orduya kay...
Biraz ortala...Kay kay...
Şimdi day day day...
Haa oldu...Mavi boncuk Şan-gay...

düşündüm onu bunu
dosttan yedim vurgunu
gönül sevda yorgunu
kendime ağlıyorum
ağlayıp çağlıyorum
bu yüzden yüreğimi

üç günlük dünyda yalan dünyada
kendimemi yansam sana mı yansam
epeydir yüreğim düştü feryada
kendimemi yansam sana mı yansam

nazar ettim epey taşı toprağı

serseri sevgimin tadına bir bak
mutlaka kendini ben göreceksin
yakınsın içimde değilsin ırak
beni kendin bilip sen göreceksin

olsa da hislerim yularsız azgın

KERKÜK..
Uğruna ölmek için milyonca insan varken...
Senin sesin neden tiz, lakırdın neden tek tük
neden davudi değil...el, elini savarken
Misak-i Milli varsa, niçin ağlasın Kerkük...