Dün gece usulca yattım kollarına İzmirin,
Yer ağlıyor, gök ağlıyordu.
Denizde balık, havada martının
Göz yaşlarını gördüm çağlıyordu.
Bir yanımda Konak,
Bir yanımda Karşıyaka,
Hayat bu onunla oyun olmaz,
Hayat bu ölümle yaşanılmaz.
Gelecek güzel günler varken,
Ölüme her dem vurulmaz.
Yaktın gittin ciğerimi
Yalan! ...
Arda kalan.
Tamamlayamadığın,
Tamamlayamıyacağın,
Bir ömrü bıraktın ardında,
Kalan elinde koca bir yalan.
Dün dünde bitti, bu günde kalmadı,
Yarına kalacak tek bir şey adındı,
Meğerse yaşadığım her şey yalandı,
Seni seven yüreğim cennetinde yandı.
Saymıyorum artık gündüzleri, geceleri
Bir virane bıraktın geride, bıraktın seneleri
Yaşamak sadece bir nefesten ibaret değildir.
Yaşadın mı en masumunu yaşamalısın duygularının
Ve yaşadığın duygularda coşmalıdır için.
Yaşamak bir kağıtla bir kalemde değildir.
Kağıda dökülmesi için kelimelerin,
Hayatı sorgulamalısın ve hayatın içinde yaşayıp
Yanlız sevdadır adı,
Kavuşulmazdır,
Acıdır ve hüzündür bir yanı.
Yanlız sevdadır,
Hayattır, güçtür
Belkide dönüşü yok bu gidişin.
AMA BİLKİ SEVDİĞİM BEN SENİ
SIRTINI DAYADIĞIN BİR ÇINAR GİBİ SEVDİM.
GİDİŞİM BİR BİLİNMEZLİK DAHİ OLSA GİDİYORUM
VE UNUTMAKİ SEVDİĞİM BEN SENİ HALA
HALA İLK GÜNKÜ GİBİ SEVİYORUM.
Sen beklemek nedir bilir misin?
Beklenen bilmese de beklediğini!
Nasıl bakar insan hayata
Gelmeyeceğini bile bile baharı
Nasıl özler bilir misin can.
Kara kışın hüküm sürdüğü
Ağlama be sevdiğim,
Bu bir veda değil
Başlangıcımdır benim.
Farzet ki yaşamadın benli günleri
Farzetki hiç bakmadı gözlerimiz birbirine.
İşte yaşadın yüreğim,
İşte yaşadın ve sonbahar geldi.
Bak ardında kalan bir yaşamın
Yaprak döküntüleri.
Bir gözyaşını bile silen yok artık,
Yüreğinde kalmadı işte bak azık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!