Gurbet...
Sabrı ilmek ilmek işlemektir.
Sevdayı,
Taşa kazır gibi
Kalbin en ücra köşesine yazmaktır.
Memleketin rüzgârını özlemektir.
Toprağına bir kez daha basmayı,
Çocukluğunun sokaklarında
Yeniden yürümeyi beklemektir.
Gurbet,
Bin kere ölüp
Bir umutla yeniden dirilmektir.
Sevdiğin sesleri
Hatıralarda dinlemek,
Bir fotoğrafın kenarında
Saatlerce oyalanmaktır.
Geceleri uzatıp
Sabahı geciktirmektir bazen.
Karanlığın içinde
Bir yıldız kadar umuda tutunmaktır.
Her bayramda
Bir yanını eksik hissetmek,
Kalabalıkların ortasında
Sessizce memleket koklamaktır.
Sevgiyi yarınlara emanet etmek,
Hasreti duaya katmaktır.
Gurbet...
Selde ince bir dala tutunup
Kıyıya varacağını umut etmektir.
Ne gariptir...
Gurbet bazen binlerce kilometre uzaktadır;
Bazen de aynı şehrin içinde,
Kendine bile yabancı kalmaktır.
Emin KEVEN
2002
Kayıt Tarihi : 13.04.2011 18:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!