Günlerin Bahçeleri Şiiri - Alper Tunga 3

Tomakin'i kızdırıyorum sürekli
ne Karadeniz inadı be! abi...

gelmişsin işte iç güveysi
artık bizdensin. teferruat gerisi!

kendini kaybediyor!
nasıl damarına dokundum ama onun.
biraz daha devam etsem
kızaracak ensem.

Garip'i arı ısırdı
ağzı balon oldu
ilk defa o kadar büyük arılar
ve gerçekten korkunçtular.

Garip buraya alışamadı
o çorak arazilerin adamı
onun burnuna illaki gelmeli
buğday, başak...
yanmış anız kokusu

Müslüm oraya! Müslüm buraya!
zaten her yer yamaç
kalakaldım ortada...
bırakacağım artık
kendimi yokuşlara

bazen bir ağaç başında
bazen yerde tenekeyle
bazen uçurum gibi dallarda
fındık mesaisi hemşerim!
uzmanı oldum bir kaç haftada

o fındık bahçelerinin ardı;
başka bir dünya
bazen dalıp gidiyordum.
dağlara, doğaya, ağaçlara

dediler ki;
fındık bitiyor!
millet başladı kivi ekmeye
kivi ağaçları yeni yeniydi
galiba devamı gelmedi
yoksa haberim olurdu

Garip denen dostumdan
daha da garip olan şey;
yirmi kişi kalıyoruz tek bir odada

her lavaboya gidende üstüme basmasa
oğlum! bir durun da uyuyalım!

sabah erkenden başlıyoruz
bazen yağmurlar yağıyor.
Amazon yağmur ormanları gibi
dallara saklanıyoruz

Garip'e göz kulak olmam gerekli
aklını fikrini kaybetti

Yavuz diye birini sevgilisi terk etti
abi yapma be!
aç oğlum! şu şarkıyı!
bizim sedamız bitti!
şarkının adı; unutursun diye (şiirli)

her nedende herkesin sevdası depreşti
o bahçelerde artık herkes efkar abidesiydi

Müslüm baba!
çal bizden bir şeyler!
herkesin ruh haline göre gitmek gerekli...
seçtim şarkıyı... topraktan bedene

Tanrım! yine bir teneke geçti
Garip!
oğlum! alıştırma bizi
en son halin zaten mahvetti beni

Tomakin yine bana sardı
oğlum! sen çalışmıyorsun
bahçe sahipleri izliyor.
senden şikayet ediyor.

milleti kızdırıyorum ya!
bana oradan dem vuruyor.
ben olmasam iş mi yürür?
her yere bir deli şart...

hele hele Karadeniz' de
o deli şart oğlu şart

o kadar yükseklere o evleri
nasıl yaptınız, aklım almıyor.

ama asil insanlardı
hep ikramda bulunurlardı

bizim Yavuz abinin sorununu
bir bahçe sahibi işitti
gidelim kapısına... isteyelim dedi
hani Yavuz abi tamam dese
bu adamlar ikna ederdi

o delilik gözlerinden belliydi...
bu adamlar dalgalı denizdi
hepsi; dalgalı deliydi
(forgive me)