Geçtiğim yollarda bıraktım gülü,
Dikenli dallara sarıldım durdum.
Kendi ellerimle yaktım o günü,
Ben en çok kendimi boşuna yordum.
Bir vefa bekledim uzak kıyıdan,
Ruhumu hoyratça ateşe attım.
Uyanmak bilmedim o ağır uykudan,
Kendi gençliğimi ucuza sattım.
Şimdi bir aynada yabancı yüzüm,
Bakıp da halime eğdim başımı.
Dilimde bin sitem, kalbimde hüzün,
Silemedim gitti gözümün yaşını.
Affet be gönlüm, geç kaldım sana,
Hevesimi kırık dökük bıraktım.
Özürler borçluyum geçen zamana,
Ben en çok kendime haksızlık yaptım.
Kayıt Tarihi : 9.12.2009 03:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İnsan geçmişini düşününce, bazı yerlerde kendinden özür dilemek istiyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!