Günaydın Şiiri - Alper Tunga 3

bazen sebepsizce hayata sormak isterdim.
o anlarda yanında olabilmek,
sen gülerken seni izlemek...

belki öğrenirdim senin gibi gülmeyi
senin gibi kameraya bakmayı
ve hatta o deklanşöre dokunmayı...

ve ya sahildeki bir ağaç olabilmeyi
sen geçerdin ve ya beklerdin
o gölgede biraz dinlenirdin.

varlık; varlığın ne olduğuyla ilgili
var olmak, nefes almak değil ki
nefes olabilmekmiş demek ki...

sürekli bunu söylemem;
bunu tekrar etmem