Güneş Tutulması Şiiri - Alper Tunga 3

İspanyol güneşi...
bu güneş tanıdık değil...
kocaman bir duvar tellerle çevirili
hepimiz silüetler gibiyiz.

biziz... buradayız adiler ve suçlular..
o duvarın üstündeki eli silahlı
bazen kulübesinde bazense telaşlı

şüpheli gözleriyle bizi izleyen sen!
acıyoruz sana şüphelerin ve ben!
maaşlı, kasketli ve silahlı...

bir ülkenin saman sarısı toprağı
havalanır siyahlar, beyazlar, Latinler
Avrupalılar, Asyalılar...

dolanır çılgın bir herif ekmek kırıntısı
minik minik koparır öyle yer
ruhu bedeni ve karışmış saçı sakalı

Santi! Santi! gelecek gelecek
Santi dönecek!
Santi bunu yapmaz!

bir firar olayı bu!
bu olayı kimse hatırlamaz

sekiz yıl ve daha fazlası
ve ekmek kırıntısı
asıl adıysa; Demir.

Türkleri tanırım hep duygusal insanlar.
tek bir ömürleri olduğuna inanmıyorlar.
ben: İvan on yıldır buradan kaçmak...
en azında bu gerçeğe bağlanmak...
aynı kişiyi miyiz?
bir tek bağlandığımız şeyler farklı...

Santiago firar... Demir'e
bunu anlatamam bile.
yine geçiyor kocaman gövdesiyle
sımsıkı sarılmış minik minik ekmeğe...

Santi! Santi! gece on iki de
Santi gece iki de
yüce İsa aşkına! bir anlayan var mı?

saymayı ve izlemeyi bırakamam.
güneş hala bizi silüete çeviriyor.
görevli duvarda hala geziniyor.
o siyah gözlükleriyle bana bakıyor.
....

uyanın! uyanın!
her yeri arayın!

Amerikan rock konseri gibi bir gün
duvarlardaki zabaniler yerlerde.
toz toprak güneş rütübet ...

Demir! Demir!
umut kırıntısı?

kahretsin! koca kafalı ve gözlüklüler...
bir tünel buldu.
Santi dönmüş mü? sonunda
Demir yok ortalıkta.

Santi! umut kırıntısı
Santi! ben İvan
Demir! Demir! beni tanıyorsun...

İvan denen biri hala sayıklıyor.
bu firar en az on beş senelik.
bu firarı kimse bilmez

Ben; Amedeo İtalyan'ım
ve ilk defa;
bu kadar duygusal bir Rus tanıdım