Günay Aydın Şiirleri - Şair Günay Aydın

acıklı bir fon muziginin
en sessiz notasıydım
tınlatılmaktan
ödü kopan

ya da çığlığının

ak pak yumuşaklığında
yitip gitsem

rengarenk
harika çiçekler örtmüş masayı
el işi... belli
komutan o
ya da assolisti salonun

geliyorum

az geciktim bu kez
biliyorum

tülümden sızan güneş

sarı güz yapraklarıyla örtülü
ve herhangi bir inci tanesi
artık

çok oldu
üşüten rüzgarların

kuytusuna sığınmak
yalnız ve yaşlı
kadim rüzgarlarla dost
bilge bir kayanın

sesten sözden