kuytusuna sığınmak
yalnız ve yaşlı
kadim rüzgarlarla dost
bilge bir kayanın
sesten sözden
gözden
ırak...
hesaptan riyadan
unutmak
bir tavşan uykusunda
herşeyi
en kırığını kalbinin
en yarasını ruhunun
en yoksulunu vefanın
ve
acısını
sırtına saplananın
katı ve sert
ama gerçek varlığında
kaybolmak
yalnız ve yaşlı
ve bilge
bir kayanın
26 /08 /2021
Günay Aydın
Kayıt Tarihi : 26.08.2021 04:27:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
olacak."
.
Hz.Ali
Sığınmalı bir şiire...
Sevgilerimle.....
"Salkımın seyreği sıkından evladır", derdi...
Çözemedim bir süre, ne demek isterdi..
Sonra sonra;
"Kuru kalabalık" deyişini öğrendim,
Buradan da "dayandığın, inandığın, güvendiğin dostların olmalı",
Onlar her zaman "azdır!"
Az olan da değerli...
Artık "kalabalıklardan",
Gereksiz insanlardan ve de karmaşadan "uzak",
Özü, sözü ve duruşu güven verenlere "yakın" bir hayat,
Bundan sonrası.......................
Ne kadar hoş,
Vurucu ve "sade",
Güçlü bir anlatım....
İşte şiir, işte "dil ustalığı..."
Bir kez daha tebrikler Öğretmenim..
beğeni ile okudum
Tanıdıkça!
Yaş aldıkça...
Bilir ki, yaslanacağı yer, "biriktirdiği",
Artırdığı kendidir...
Desem mi?
Tekrar tebrikler Öğretmenim..
ama gerçek varlığında
kaybolmak.........................
TÜM YORUMLAR (17)