APTALSINIZ....
YOK EDEREK BEDENLERİMİZİ
DİBİNDE DEBELENDİGİNİZ
KARANLIK KUYULARINIZIN
SIĞLIĞINDA
BOGACAGINIZI SANIRSINIZ
YARASA GÖZLERINIZI KÖRELTEN
İŞIGINI
AYDINLIĞIN....
HALA ANLAMADINIZ
ANLAMAYACAKSINIZ
YA UMUT...
NASIL YOK EDECEKSİNİZ?
Kİ
DİRENİŞTİR
KÖKÜNDEN DALİNA YAPRAGİNA
HAYAT VEREN
İNATLA...
Günay Aydın
Günay AydınKayıt Tarihi : 30.07.2026 17:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Şiir yüreğinizi tebrik ederim.
Kadın cinayetlerine atfen, yazarken içimden taşan öfke ve üzüntüyü büyük harf kullanarak dağa belirgin yansıtmak istemiştim ..
Esaretin pençesinde
Kendinden vazgeçmenin halidir
Umutsuzluk
Esenlikle saygıyla
karanlığın kör kuyusu susar aydınlığa
çiçeklenir saksıda menekşe
kanat çırpar daldaki kuş
zindandaki nefes
TÜM YORUMLAR (4)