Gülüşünde Kaldım Şiiri - Yücel Özkü

GÜLÜŞÜNDE KALDIM
Baktım, gülüşünde bir bahar uyandı,
İçimde suskun dallar çiçek açtı.
Adını anmadan büyüdü özlemim;
Gülüşünde kaldım ben...

Bir çift gözün dokundu ömrümün kıyısına,
Gece yıldızlarını önüme serdi.
Kalbim, en derin sözünü sana sakladı;
Gülüşünde kaldım ben...

Ne bir dönüş bekledim ne de mazeret.
Sevdanın bedeli çoktan bana kaldı.
Şimdi hangi rüzgâr adını fısıldasa,
Gülüşünde kaldım ben...

YÜCEL ÖZKÜ
5 Temmuz 2026/22:42