Annemin Mavi Gözleri... Yol gösterdi Bana... Önce mavi gölüm oldu... sonra ben o gölün içinde oldum... gölüm göllerim oldu… renk değiştirdi hep... Bir dönem sarı, bir dönem mavi, bir dönem siyah, bir dönem kırmızı, bir dönem beyaz oldu... annemin gözleri mavi bazen de yeşil oldu... sonra turkuaz... annemin gözleri… girdiğim gölün rengi oldu... göl bazen deniz oldu... kocaman bir okyanus oldu hep beni aradı… buldu... tuttu… bazen bıraktı... onun mavi gözleri gözüm oldu... gözüm gözleri oldu… Bir de ablamı koydu göle... denize okyanusa.. .onun da kahverengi gözleri gölün denizin okyanusun rengi oldu... göl, deniz okyanus, kabardı bazen ben çıktım… sakinlendi… bazen girdim... bazen onsuz, bazen onla, bazen o da bıraktı beni, bazen tuttu sıkı, sıkı... annemin eli onun elini uzattı bana benim elimi ona uzattı ve koydu üstüne ellerini... tuttu bir süre gücü yettiğince... sonra saldı haline... sanki içi rahat baktı uzun, uzun mavi gözleriyle hem ona hem bana hem de göle denize okyanusa... Bir de küçük bir abi vardı... kadife sesli... annemi dinleyen hep annemi çok seven... bilirdim ılık sesiyle dururdu orada bir yerde onun ela gözlerini görmesem de onu görmesem de girdiğim gölde, denizde ve okyanusta... bilirdim annemin mavi gözleri gibi mavi sesiyle konuşurdu benle, gölde, denizde okyanusta, gücüm bitince çırp kollarını diye seslenirdi... tutmasa da beni konuşurdu o mavi sesiyle... annem mavi gözleriyle onun da sesini koyardı ellerimizin arasına... annem benim annem mavi deniz mavi göl mavi göz... mavi dünya mavi ses... mavi hayat mavi güzellikti... asla yeri dolamayacak olan… mavi bir evrendi... bazen hepsini yeşil de yapabilen turkuaz da... onun gözleri sonsuzluktaki korkuyu yıkan güvendi derinlik ve sahiplikti... annemin gözleriyle büyüdüm... kendi gözlerimle de yaşıyorum kahverengi olduğunu çoktan unuttuğum rengarenk gözlerimle yaşıyorum...
Gülten Ağrıtmış.
07.03.2009
Sarı saçların elinde neşterin
Yeşil önlüğünle her gün bir gün
Bir bebek sesi gelir kordonu beyaz
Alabalıklar gibi akar ellerinde
Elinden çıkardığın mavi eldivenler
Hücreler yeşil mikroskopta dans eder
Bir burgu demirden, soğuk.
En üstten aşağıya doğru kayar.
Pencerelerde ışığın arkasında
Karaltı gölgeler.
Gökyüzünde uçak, küçücük ışıkları yanıp sönen
Şimşek çakar, ışığı görünür sadece
Geçer günler hızla
Oysa günlere ne yorgunluklar çöker,
Ne keyifler,
Ne zorluklar,
Ne emekler, ne güzellikler çeker
Hep günler,
KARLA GELEN IŞIK
Kuyunun dibinde çığlıklar atan insanlar
Ellerini kaldırmış yakarıyorlar
Kar yağıyor üzerlerine
Etrafını çevreleyen kuyunun kayalarından
Kanlar sızar
KARPUZ
Düştüğünde merdivenlerden
Ne çok vardır
Kan gibi suyunu çıkartırlarken kırmızının
Boya tozundan mı akan
Çekirdekler ne çok
Kelimeleri Silmek Gerek
kelimeleri silmek gerek.
bir kelime de tek başına
silmek için yeterli olsa gerek.
Sen hiç bilir misin, yokluk nedir?
Buzdolabını açıp içinde yiyecek bir şeyler aramak nedir,
Bilir misin?
Varlık içinde yokluk nedir, bilir misin?
Evin varken evini ısıtamamak nedir?
Araban varken benzin parasını koyamayıp,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!