Gülhan Özkara Şiirleri - Şair Gülhan Özkara

Her gece
Sanki bütün can verenlerin
Azraili sen oluyorsun
Canları vücütlarından
Lİf lif koparılanlar ben
Bütün sevdiklerinden ayrılıp

Adamın bir gözü körmüş
Ama tertipli ve kurnaz bir adamdır
Zaptedecek yerleri tek gözüyle iyice inceler
Burada bahçe dikecek çok yer vardır
Suyada yakın
Çok uzun ve enli bahçeler yapar bizimki

Dünyadaki hiçbir uçak
Bizim bahçedeki kumru kadar zarif olamaz

Yine iddia ediyorumki
Dünyadaki hiçbir uçak
Havadaki tellerin üzerinde sevişerek

Nasıl anlatılır bilmemki
Bu sonsuz sayıdaki farklılık
Kiminin sesi ile başlar olanca güzelliği
Kiminin eli ile
Yani sadece eli bile
Bir ömür sevmeye yetebilir gibidir sanki

Allah kadını yaratırken
Bebekler süt içsin diye
Memelerini de yarattı
Gel sen koca bebeklere anlat;
Çocukların annelerin memelerini
Bebeklerden çok seviyorlar

Afedersiniz tam bir
Eşek çayı
Ne bir rayihası var
Ne bir ruhu
Akşama kadar gûya
Çay içiyoruz diye

Aman silahımı elime almadım da
Beyliğim kalmadı
Aman yaşım elliyi geçti de
Halim kalmadı
Nerde neyim varsa
Elimden çıktı

Dostu düşman etti yâdı kalmadı
Herkese yenildi adı kalmadı
Havlayın köpekler yollarda ürün
Cadde ortasında nöbete durun
Yabancı girerse silahnan vurun
Türklerde erliğin adı kalmadı

Herkes dünyayı gezer
Ben kederlerimle kalırım
Bir kalem, bir tütün, bir de çay
Kahpe felekten kam alırım

Bilmek istemem
Senden başka bir bilig
Bilmek istemem
Dünyalar kurulup yıkılsa nola
Senden başka bir dirlik istemem