Güle Aşık Bülbül Şiiri - Uğur Şemen

Seher vakti figan eyler dertli can,
Bağ u bahçe nura boyandığı an.
Gülün sevdasıyla kavrulur cihan,
Güle aşık bülbül ötüyor yine.

Dikenler sarılsa gonca tenine,
Zerre sitem etmez aşkın seline.
Destan olmuş bu hal elin diline,
Güle aşık bülbül ötüyor yine.

Yaprağın üstünde çiy taneleri,
Sanki aşıkların göz jâleleri.
İnletir deryayı, o tepeleri,
Güle aşık bülbül ötüyor yine.

Kanadı yorulsa, kesilse hızı,
Sînede sönmeyen nurlu bir sızı.
Gözetler göklerde her an yıldızı,
Güle aşık bülbül ötüyor yine.

"Vakit hayattır" der, durmaz haykırır,
Gülün kokusuyla kalbi yatışır.
Sadakat mizanı burda atışır,
Güle aşık bülbül ötüyor yine.

Fani dünyada bu ne çetin yarış,
Menzile varmaya kalmış bir karış.
Özünde saklıdır sükût ve barış,
Güle aşık bülbül ötüyor yine.

Dervişane vakar dökülür dilden,
Ayıramaz ölüm bülbülü gülden.
Bu nurlu nağmeler gelir gönülden,
Güle aşık bülbül ötüyor yine.