Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Dünyaları verseler ben selamı isterim
Selamların yükünü isteyerek çekerim

Evle köyle derdim yok çadır kurar yatarım
Dünden kalan ekmeği suya katık yaparım

ucu yanık bir mendilden kalan izler gibi..
hüzünlerimin gölgesi kadarsın içimde.
gözlerinin çıkışı yok yitirdiğin aşka
özgürlüğünü hapsettim suskun yüreğimde.

9 Şubat 2015

canından can parçanı nasıl attın yollara
hatalarına kurban belersin çamurlara
bu günahın sığmaz ne mezhebe ne kitaba
ekilen biçilirken erilmez muratlara.

aradan geçen yıllar yaşanmamış olacak

Yalnızlığımda kaldım annem
Ses veren yok sesime
Elimi tutan yok
''Hadi'' diyen yok.

Bu ne garip bir duygu annem;

Yalnızlığın yükünü
Gün sancısı çeken zamanların
Sırtına yükledim de,
Bana mısın demedi zaman;
Taşıdığını taşıdı,
Taşıyamadığını atıverdi gönlüme.

senin sevdana düştüm düşeli
korkarım uzun ayrılıklardan
ne mavi ne sarı ne yeşili
vazgeçer bahtı karalarından
fışkırır rengi inatlarından

evin ilk çocuğu kız dı
ilk göz ağrısı derler ya
--olamadı.
helvacıda paket sarsın diye
orta okuldan alındı.
evlendirildiğinde de

Seni düşüncelerime hapsedip
Örtmeliyim üstünü
Anıların yorganıyla.
Ardından hiç el sallayanı olmayan
Sessiz bir gemi gibi
Yüreğimdekilerle beraber

geç git artık yolumdan,
yolum sana ermez ömür
tuttun derken kolumdan,
kolun, bana ermez ömür

ne çok okla bağrımı

kara tren...
emek yüklü,ter yüklü...
sevinç yüklü,elem yüklü...
yükünü taşıyamadığından mı ne;
düdüğünde isyan yüklü.