Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Sen gideli..
Işıkları söndü fenerlerin.
Anlamını yitirdi yüzümdeki gülmeler.
Baharlar geçti..
Yazlar geçti..
Kışlar yerleşti yüreğime yar!

Bıkmadınız mı hala maskelerle dolaşmaktan?
Kuzu postuna bürünmüş tilki olmaktan?
Siz sakladığınızı zannediyorsunuz ama,
Saklayamazsınız;
Kuyruğunuz yüzünüze sığmayacak.
Kırmızı başlıklı küçük kız değil herkes;

eskiden,şıp, diye tanırdım seni
kaşın gözün yerindeydi o zamanlar
saçların şelale
dişlerin inci gibiydi
şimdi bakıyorum da
yüzün buruş buruş

yaz başlarının bahçelerinde
çalı çırpıdan oyun evimizi,
mahsustan Türkan Şoray
Yılmaz Güney bakışlı
çocukluk günlerimizi,
özledim.

Söylenmiyen o sözlerde,
Söyleneni arıyorum.
Saklanmıyor bulduklarım,
Yalanına kanıyorum.

Söylenenler söylenmişte,

bağrım delineli geçti bin yılı
toprağın altında en derindeyim
çile terlerini katık yapalı
bedenin çürümüş hallerindeyim

arayan olursa bulunur izim

Savruldum rüzgarında
Yağmuruna tutuldum
Kıştı bahardı derken
Sislerinde yok oldum

Ne günahım vardı ki

henüz,bakışlarını buruşturmamış,
bahardaki yüreği kış görmemişti.
her gecenin sabahında
doğan güneşin renkleriyle,
umutlarını boyamakla meşguldu daha.
pembe düşleri kirlenmemişti.

Sen kuş tüğü yataklarda
Mutsuzluğunu düşünürken,
Ben güneşli tarlalarda
Alın terimi siler
Yorgunluğumu düşünürüm.

Ekmeğimde un
Soframda aşım
Betim,bereketim
Köylüm.
Vicdanımda ses
Doğrumda bekçim