Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Sevgiyi on yedinde değil
Otuzunda anlarsın
Vefayı güveni işte o zaman tanırsın.
O zaman okursun
Romanların şarkıların dilindeki
Gerçek aşkın öyküsünü.

Konuşamayan diller
Nasılsın demedeydi
Özlem dile gelmezken
Hoşça kal-lar bir şeydi.

Gönül yaşa aldırmaz

özlemin en kıralında saltanat sürüyorum.
bir başıma yönetiyorum yalnızlığın kentini.
yetim çocuklar gibi boynu bükük sabahların
yalan sevgilerine kavuşmaktan yorgunum hep.
her çıktığım seferden yarası kanar dönüyorum.
sensizliğimin bıçak kesiği sızısında

Gel!
Ne ile gelirsen gel!
İster gözyaşını getir bana
İster buz dağlarını
Ama gel!
Mutlaka gel!

üşüten gecelerde
çoğalırken öfkesi
karanlık kuytularda
olmuş küfün kimsesi

giderken bilinmeyen

Biryanım kal diyor
Bir yanım da git.
Git te görme ardındaki el sallanışları
Coşkulu yüreklerde anlatılamayan duyguları.
İyi kötü birşeyler paylaşıldı sizlerle
Bazen küsüldü

vatanperverlik ödevidir;
'hadi '' çağrısına gitmesi.
gözü arkada kalsa da,
sorulmaz isteyip istememesi.
''vatan borcu''edasıyla
bu savaşa gitmelidir!

gülsün artık
gülemeyen sokakların
kömür isli evlerin artık aydınlansın
umutla baksın
sarı şapkalılarının sürmeli gözleri
çiçeklerin daha bir koksun kendi renkleriyle

Selam olsun düşerkenki gülüşlere
Acılardan artırılan sevinçlere

Selam olsun susuştaki sessizlere
Hatalardan ödetilen bedellere

Suyuna toprağına dünyaları değişmem
İstemem nazar değsin bir yaprağına olsun
Başına duman deymiş dağlarıyla muhteşem
Muradı hasretiyle ondaki her şey fusun

Gelene hoş geldin der gidene ağam paşam