Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

nice adımlar çiğnedi seni;
nice sevinçli,nice kederli.
kimi koştu üzerinden,
kimi yürüdü değnekli.
eski zamanların çıkışları;
inişlerinin kolaylığına inat,

Bir sen misin sadece gafletine yenilen
Doğruları görse de yanlışından dönmeyen.
Düşerek öğrenirsin ayakta kalmaları
Zaman nasılsa geçer bir nefestir dönmeyen.

Dün bu güne kavuşsun yarına elbet sığar

Neredesin sevgili?
Neredesin!
Yokluğun dağ başlarındaki ıssızlığı
serdi düşlerime; korkuyorum.
Yokluğun sabah çiylerini
düşürdü gözlerime; ağlıyorum.

bulamadım hiç kimsede
kendim gibi kendimi
her güleni dost bilerek
aldatmışım kendimi

bulamadım hiçbir kalpte

Ne zaman
Aşka yelken açsa
Avare gönlüm;
Rüzgarları diner hayallerimin
Gidemem..

Ne zaman elime bir kalem alsam
Bıçaklarla kesildiği gelir aklıma yüreğimin
Ve hep yoksunluğumu yazmak isterim delice
Şikayet dolu satırlarla

Ne zaman bir gül görsem açılmış

şiir yazmaya
seni sevince başladım
seni sevince anladım;
acının yakıp,kavurduğunu.
yalnızlığı sen yaşattın bana
zor geçer sandığım o günleri

demir masada demli bir çay
yanında susamlı bir simit
manzarada liman...
limanın kıyısında Zonguldak'ın resmi
ne yana baksam bir anı...
hangi anıyı düşünsem

gülmeyi üzülmezde bıraktım
coşkuyu kozlu madeninde
aşkı.. kordonunda.

kömürü kadar yorgun
tarihi kadar yıkık

Haydi oğul ha gayret.
Topla cesaretini.
Yüreğine bir emret.
Göster maharetini.

İstiyorsan senindir,