Gülbeşeker Şiiri - Mesut Bilginer

Ey gül, senin aşkın bülbülün sesinde,
Sıla hasretin diner gül bahçesinde,
Bülbülün çilesi tâ-kıyamet sürer,
Vuslat bulamazsa gülün sînesinde.
Ey gül, güller hasret sana biteviye,
Bahçenden ayrıldın, bu vefasızlık niye?
Nerede nasıl şekerle hemdem oldun?
Muradın dönmek miydi, gülbeşekere?
Âşıkların feryadını sessiz isterim,
Aşkını Burak edeni sözsüz isterim,
Hüdâvend’in gülbeşekerden murâdı;
“Ey insanlar, ben sizi sizsiz isterim”
Gülsuyu içen sâkînin kadehinden,
Âzât olsun nefsinin hevesinden,
Dîvâne bu sözleri sen de iyi dinle!
Kendini seyret gönül âyînesinden.