Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

"Her kalp Kendi"
hayat melodisini çalar,
bir parça ömür ile...

Her mayıs geldiğinde yüreğim üşür annem...
Tıpkı Anadolu'mdaki; dağ başlarında yaza erken kucak açan mayıs çiçekleri gibi...
Yüreğim üşür üşür, annem,

Kadın demek Hayatın ta kendisidir,
Anadır bacıdır kardeşdir kadın,

... Ve

Sonrası olmayan şeyleri isteme benden,
bir "belki" kadar bile dayanmaz içim.
Gecikirsen,
rüzgâr dağılır,

Hiçbir mektupta
son nokta olmak istemem.
Bir vedaya mühür olmak,

…Ve
Hiçliğin içindeki insanı sordum.

Zannımca bunlar benliğini yitirmiş olanlar.
Çağın hastalığı; aç gözlülük,
Doyumsuzluk, saygısızlık...
Sevgisizlik de diz boyu...

Hevesim kaçtı...
Sorma neden.
Güvendiklerim gitti,
Övdüklerim utandırdı.

Dünya....!!
Sahi neydi?
Bizim gözümüzde ne kadar, büyük değerlendirdik acaba?
Fakat şunu unuttuk, sadece, bir