Gül Kokuyorsun Şiiri - Yücel Özkü

GÜL KOKUYORSUN
Gül kokuyorsun,
içimde ince bir acı;
özlemin değdikçe çoğalır,
geceye siner soluğun.

Kokuyorsun gittikçe,
daha derin, daha içten;
bir gül uyanır içimde,
dikeni kalır tenimde.

Uzak düştükçe çoğalır
senden kalan o koku;
gece susar, içimde
bir gül ürperir usulca.

Biliyorsun,
bazı kokular silinmez;
gül solar, diken kalır,
sen düşersin içime.

YÜCEL ÖZKÜ
20 Ağustos 2026/19:10