Gözlerin (sone 2) Şiiri - Tarık Aziz Keskin

Bu kadar güzel olmak zorunda mıydın ki sen,
Saçının arasında birkaç küçük menekşe,
Yüzün, saçın, gözlerin hep ayrı güzellikte;
Sana vuruluvermek zorunda mıydım ki ben,
Benim için şiir sen, varsa yoksa yine sen;
Öpülmeye değersin meltemli bir gecede,
Bana bak ve seni gör yorulmuş gözlerimde,
Sana meftun olmuşum varımla yoğumla ben,
Senin gibi birine yakışmayan tek şey var:
Ne yapsan da durmuyor üzerinde ayrılık,
Sana en yakışan yer gözlerimin içidir,
Benim için dünyada sensin tek güzel tek yâr,
Maşuk gitse yaşamaz yaşayamaz ki aşık,
Beni ayakta tutan sadece gözlerindir!