Gönülden Gönüle Şiiri - Umut Ilgın

Hangi tufan değdirdi gözüme gözlerini,
Ömrümü kurban eylesem o tatlı diline?
Bir avuç kor olsan, yaksan tüm bedenimi,
Cemre eylesen beni, düşüversem gönlüne.
​Yıldızları toplasam saçlarından yağdırsam,
Su getirsem dağlardan, ırmak olup çağlasam,
Bulutlara sığınıp yüreğine çisesem,
Derya eylesen beni, yüzüversen gönlüme?
​Mevsimler hep mi bahar olur seni görünce?
Yollar hep mi sana çıkar çöller aşınca?
Aşk od'unda pişerken satırlardan taşınca,
Zakir eylesen beni, sızıversem gönlüne.
​Bakışına kurşunlar ağıtları dizdirir,
Saçlarının kokusu yedi düvel gezdirir,
Umudun sayfasına ne mısralar yazdırır,
Okur eylesen beni, yazıversen gönlüme.
​Perçeminde siyah beyaza katmış güzellik,
Yüzündeki çizgiler olmuş bana nazarlık,
Kalbinde bir yer versen iki rekât namazlık,
Kıble eylesem seni, giriversem gönlüne.