Gönül Yükü Şiiri - Yücel Özkü

GÖNÜL YÜKÜ
Bulut çökmüş dağlara,
Sis dolanır yaylalarda.
Dağ mı ağır, gönül mü?
Yük büyür de içimizde.

İner yüreğin dibine,
Taş kesilir gecesine.
Söz uğramaz dilimize,
Sızı kalır içimizde.

Sis yürür dağ başlarında,
Duman tüter yamaçlarda.
Bir yan susar, bir yan ağlar,
Hasret kalır içimizde.

Akşam iner vadilere,
Gölge düşer tepelerine.
İnsan kendi derdini de
Taşır sessiz yüreğinde.

YÜCEL ÖZKÜ
18 Ağustos 2026/22:40