Gönül Hırsızi Şiiri - İhsan Emmi

Bir bakışla başladı ruhumdaki fırtına,
Durgun denizlerimi bir anda dalgalandırdın.
Dünyayı sığdırdım da şu garip sırtıma,
Bir senin yokluğuna beni inandıramadın.

Sessizce sokuldun, kapımı çalmadan girdin,
Aklımın odalarında ayak izlerin kaldı.
Sen bana derman değil, tatlı bir dert verdin,
Varlığın bende olan ne varsa çekip aldı.

Beni benden alırken sormadın hiç halimi,
Kendi içimde sürgün, sana doğru yol oldum.
Lal eyledin konuşan, şu dertli dilimi,
Cümleler bitti artık, sükutumda seni buldum.

Kalbim bir kuş misali, ellerinden uçmuyor,
Gönül kafesim artık seninle huzur bulur.
Senden başka hiçbir iz, bu içimden geçmiyor,
Aşk dediğin belki de, böyle teslimiyettir, budur.

Adını koy dedin ya, "Hırsız" olsun bu sevda,
En kıymetli varlığımı, canımı alıp gittin.
Geri verme sakın ha, kalsın sende o seda,
Çünkü sen bu hayatı, benim için var ettin.

Şimdi bende kalan tek, senin güzel hayalin,
Ruhum senin peşinde, bir gölge gibi gezer.
Sen benim hem karamsar, hem aydınlık helalim,
Bu sevda bende biter, sende yeniden filizlenir.