Gönül aldanma bu dünya fânidir fâni,
İskender Süleyman hani, bak göçtü hepsi.
Dumanlı rüzgâra kapılma ey gafil canı,
Kendini ateşe atma, canı.
Saraylar, tahtlar da hep burda kalacak,
Azrail kapını ansızın bir gün çalacak.
Sinsi bir zehirdir sarar her an canını,
Bile bile ateşe atma, canı.
Mideni kavurur o dumanlı sinsi kor,
Nefes almak bile inan şimdi çok zor.
Tövbeye sarıl ki bitsin nefsin isyanı,
Kendini ateşe atma, canı.
Ruhuna çöken o kasvetli sıkıntı,
Gaflet uykusundan kalan bir yıkıntı.
Uyan artık ey can, vaktin dolmadan,
Toprağa o daracık yere koyulmadan.
Gençliğe güvenme, solar her bir yaprak,
Bizden evvelkini yuttu kara toprak.
Uzatma elini haram mülke geri,
Zikrin nuru ile uyandır bu seri.
Sağlık bir nimettir, haktan bir emanet,
Cana zulmetmekse büyük bir delalet.
Bırak bu illeti, özünü güldür,
İraden sönmeyen nurlu bir güldür.
Uğur der ki cihan yalan bir rüyadır,
Nefsin peşindeki boş bir sevdadır.
Allah deyip yana yana Hakka varalım,
Gönül aldanma aldanma, dosta erelim.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 19:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!