GÖNLÜME DÜŞEN
Ansızın düştün ömrümün kıyısına,
Rüzgâr sustu ayak sesinde.
Bir gülüşün dokundu yüreğime,
Bahar uyandı bakışlarında.
Kirpiklerin alacakaranlıktı,
Gölgesi yüreğime süzüldü.
Bir bakışın yetti;
İçimde bin yalnızlık sustu.
Kalabalık aktı çevremizden,
Zaman sessizliğe büründü.
Sözler yolunu yitirdi,
Gözlerimiz aynı türküyü söyledi.
Sen geçtin; dünya uzaklaştı,
Ben sende kalan bir mevsim oldum.
Rastlantı sandığım o an,
Meğer yazgının ilk mısrasıymış.
YÜCEL ÖZKÜ
7 Temmuz 2026/21:13
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!