Gönlümdeki Nehirler Şiiri - Kasım Kobakçı

Gönlümdeki nehirler, sessiz ve selis akar,
Bir tatlı nükte ile, kalplere neşe katar.
*
Kelimeler cambazdır, ip üstünde oynarken,
Büyülü ahengiyle, kıvılcım olup çakar.
*
Şiirler süzülürken, bir rüya uyanırken,
Göğün yüce bağrından, yıldızlar bize bakar.
*
Gözlerime bakıp da, gülücükler sunarken,
Bu lütufkâr güzellik, erir de bendi yıkar.
*
İlham perisi gelmiş, omzuma dokunurken,
Elindeki fırçayı, rengârenk suya sokar.
*
Sözlerin ateşiyle, yürekler kavrulurken,
Bu uyağın coşkusu, mermeri bile yakar.