Hayât tuzağından kaydın elimden, ey nigâr,
Ne bir baht kaldı bana, ne de vakt ü zamân var.
Adın düşmez bir an bile bu dil-i bî-karârımdan,
Aşkınla yanar oldum, bir destân-ı nâr var.
Baktığım yüzler artık sen değildir, bilirim,
Yorgunum, bu yol artık meçhûle gider, silinir.
Gittiğin gün bana kalan hep esârettir,
Gece zulmet, nûrun görünmez, gönlümde sönülür.
2022
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 18.1.2026 17:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!