Gömülü Kalpler Şiiri - Zafer Unsal 2

Hadi kalplerimizi toprağa gömelim bugün,
Pas tutmadan , küf kokmadan,
Göğsümüzün ortasında çürütmeden ,
Belki kök salar, yaprak açar yeniden ,
Gömelim toprağa vakti geldi , geçiyor,
Cemre düştü toprağa artık , geç kalmadan,

Eğer duygularında varsa bir küf kokusu ,
Bilki, kapalı gönül penceren , var bir aşk korkusu ,
Aşk denilen zehrin , yine aşktır panzehiri,
Gömelim bi bu kalpleri toprağa ,hepsi çiçek açacak,
O çiçekler bak gör nasıl kokacak ,

Hep korktuk sevmekten ,belki bir gönül hırsızından,
Kapı pencere kapalı uyuduk , yürekler nöbette ,
Yalnızlığı ilaç sandık , reçeteleri kendimiz yazdık,
O ilaçtan içtik avuç avuç ,
Bir yanda aşk korkusu , bir yanda küf kokusu,
Gömelim biz bu kalpleri , çürütmeden toprağa.
Cemre düştü artık , gömelim geç kalmadan.