Gece; eskimez bir yara
Sindi odamdaki duvara
Çekti beni köşeye
Benzetemedi bir şeye
Saldı uykunun avucuna
Başladı bir curcuna
Zincirlendi belim
Hiç yokken haberim
Fikrimden astılar
Gözlerim kelepçeli
Ölürken bile öfkeli
Posterimi bastılar
Kalbim olay yeri
Gibi incelenmeli
Çünkü korkuyorum
Kalbimi yokluyorum
Kalbimi çaldılar
Adresimi aldılar
Hayallerimden
Çünkü beni yerimden
Uzak edeceklerdi
Neyse ki vakit geldi
Artık kalpsizim sandım
Kalbimle uyandım
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 00:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Uyku tutmaz, gece vakti şiir tutar yakandan.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!