Bir Devam Şiiri (masa'dan Yastığa)

Yastığa başını koydu adam
Bir türlü denkleştirip ödeyemediği borcunu da koydu, utancını

İşsizliğini koydu, sabah biraz geç uyanabilecekti bu sayede, avuntusunu

Bir saçma şarkıyı da, taa sabahtan beri diline doladığı... ister istemez koydu

Kaynanasıyla, kayınbiraderini koydu, gelmiş ve geçmişleri ile zübüzüriyetlerini de dahil ederek, yastığa

Saatin sabaha karşı dörde gelişini koydu, odanın daha da kararıyor oluşunu, taşikardisini

Sabah çok sevdiği karısına, çok terlemişim dün gece diyeceği gözyaşlarını koydu, beyaz yalanlarını

küçük oğlunu koydu, sarıldı ona kokladı öptü bıyıklarını boynuna batıra batıra, tebessümünü

tövbeleri ile şükürlerini unutmadı adam onları itinayla koyuyorken yastığa, sızdı...

Yastık, yorgun ıslak hatta artık daha yaşlıydı, adamdan.
Fakat sağlam çıkıldı sabaha!

Yeni bir şarkıyla başladı yeni bir gün...

(Edip Cansever'e ve hatırasına...)