Gölgeler Ülkesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Gölgeler ülkesinden, hızla kaçıyorum,
Duvarlar arasından, dertle akıyorum.
*
Zihnimdeki bağları, kökten kırıyorum,
Gözlerimi kapayıp, göğe bakıyorum.
*
Kırık dökük insanlar, hepsi de ağlıyor,
İçimdeki fırtına, benliği yakıyor.
*
Artık gitme vakti, geçmişi unutmalı,
Yıkık dökük yüzler, akıldan atılmalı.
*
Boşa gitmesin hiç verdiğimiz onca ter,
Toplansın bütün yük başlasın yeni sefer.
*
Sessizlik içinde isyan vardır bilelim,
Dudaklar kurudu laf çıkmaz hiç dilimden.
*
Önünde durdum ben yıkık asma köprünün,
Gece sarar beni üşütür rüzgar hemen.
*
Arala kapıyı çıkalım biz bu yerden,
Gören olmasın bizi izimiz silinsin.
*
Saraylar değişilmez özgürlük ruhuna,
Altınlara satmadım kapılmam oyuna.
*
Bana biraz umut ver sarılsam boynuna,
Ayaklarım buz kesti ellerim üşür hep.
*
Yükleri sırtına al durmadan sefer et,
Karıştır bulutları göğümü çorman et.
*
İsyanları ederek ateşi hep yok et,
Usulca çantanı al yola çıkıp git sen.
*
Karanlık gecelerde velhasıl tutulur,
Yıldızlar var diye gün nasıl unutulur.
*
Sisli dağlar aşılıp dertleri uyutur,
Uzaktaki ışıklar yanar aydınlatır.
*
Usulca adım atıp koşalım bu yazla,
Yüreğini korkutma ateşi yak cızla.
*
Eskiye ait ne var hepsini yak közle,
Yanında umut ola yolları bitir sen.
*
Şehirde bulamazsan dağlardan koparıp,
Zincirleri kırarak bütün bağı söküp.
*
Kıvılcımları saçıp isyanı kabartıp,
Umut doldur içine karanlığı bitir.
*
Özgürlüğün sesiyle de zihni kırıver,
Dağlardaki rüzgarla yeni yol yapıver.
*
Boğazımda düğümler inmezse kesiver,
Korkuları ardarda yığıp da göçelim.
*
Gecenin karanlığı içinde yarışsam,
Sessizliğin korkusu içine karışsam.
*
Uzanacak bir elle ayaza erişsem,
Fer gelir gözlerime parlar ateş sönmez.
*
Uzağa giden yolcu güneş ay ışığım,
Yolları toza batmış saçlar dolaşığım.
*
Dünyada en çok seni sever ben aşığım,
Hep tuhaf bul sen bunu karanlık yoldaşım.
*
Kaçacak bir yerim yok cızlamı çekmeli,
Bu boğuk diyarlardan göçerek gitmeli.
*
İçimdeki ateşi yakarak bitmeli,
Yeni bir aleme de ulaşıp ermeli.
*
Yüzleri sönük insan sabaha yanmadan,
Göçüp gidelim burdan gün ışık saçmadan.
*
Hiç acımadan bizi hüsrana boğmadan,
Kaçalım uzaklara yollar kapanmadan.
*
Uzun uzadıya yol bitecek bilemem,
Gözyaşı döken adım silecek bilemem.
*
Korkusunu derine çekecek bilemem,
Yine de cızlam ister dönecek sanamam.
*
Deniz aşırı dağlar bizi bekler elbet,
Saatler durmaksızın ilerliyor elbet.
*
Yürek isyan korunu hatırlıyor elbet,
Sınırlar ötesine gidiliyor gayret.
*
Göğün yüce kuşları uzağa göçtüler,
Ağaçların yaprağı sararıp düştüler.
*
Karanlığın izinde eriyip bittiler,
Bu köhne diyarlarda umudu sezdiler.
*
Bir cızlam ister yürek uzağa kaçmalı,
Kötülük dolu yerden serine uçmalı.
*
Sınır tanımaz ruhun ipini açmalı,
Özgürlük serin sudur içilip doymalı.
*
Son sözünü söyleyip edilsin bir veda,
Özgürlüğün ateşi olacak bir seda.
*
Bozulsun bütün düzen uğruna bin feda,
Can denilen emanet veriliyor ona.