Nasıl da aydınlık düşmüş geceye
Ah
Karşı kıyılar ışıl ışıl
kaplamış dört yanı
Pırıltıları renk armonisi olup
suda dans ediyor
Yüreğimin ellerinden
Kayıp gidiyorsun,
Nefesimin gücü yetmiyor
Sustuklarımda çoğalıyorsun.
Masmavi kanat çırpan kelebeklerim,
Dizelerime ilmek ilmek dokudum seni
Sığmadın
Nasıl sığdırabilirdim ki?
Gökkuşağı olup yağdın üstüme
Minicik bedenlerde
Büyük eller
Duymadığımız çığlıklarda
Yükselen nefisler
Sel olan gözyaşlarında
İğrenç naralar
Yalnızlığa sığınan bir kalp
Damlayan sevgi tanelerine
Yaklaşamaz
Korkarmış.
Güvenin bedeninden
Korktum!
Sevdanla dağılmaktan,
Sindim yalnızlığıma.
Kaçtım!
Sende kaybolmaktan,
Sığındım hapishaneme.
Bir korku yerleşti
Kalabalığın ortasındayken
Bir anda kimse kalmamış gibi
Yapayalnızsın
Işıl ışıl aydınlığın içinde
Küçük oyunları bırak
Hayatına bak
Nispet yaparken
Iskalarsın yaşayacakları
Bu sahnede ne çok oyun gördük
Alıştık alıştırıldık
Uzattım elimi
Belki tutarsın diye
Tutamadın,
Seslendim gönül otağından
Belki duyarsın diye
Duyamadın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!