Göklerdeki Nikah Şiiri - Enes Yakıştır

Gözlerimin kapandığı zifiri bir gecede,
Adın bir dua gibi dökülürken dilimden.
Korkarım feryadımı rüzgâr duyar da geçer,
Söyle, bu dilsiz sızı ne ister ki elimden?
Ben seni bir umutla beklemedim dünyada,
Hiç görmediğim yüzün ruhuma bir sığınak.
Yeryüzü anlamadı bu kimsesiz sevdayı,
Göklerin katında bir yer bulduk belki, sığınacak.
Ne fani bir imza bu, ne dünyevi bir heves,
Ruhun ruha sarıldığı o en mahcup, en temiz an.
Gözyaşım şahidimdir, o duru ses şahidim;
Levh-i Mahfuz’da yazılmış en sessiz ferman.
Suskunluğum bir yaraydı, sabrım mermer bir taşmış,
Ben bu kırık kalbimi sadece Hakka açtım.
Göklerde kıyılmışsa o garipler nikahı,
Ben dünya yollarından, bu fani hırstan kaçtım.
Karanlığın şairi der ki; vuslat vakte esir,
Gönül rıza makamında, ağlar kendi yazısına.
Varsın mesafeler dursun aramızda fersah fersah,
O ilahi mühür değdi bir kez kalbimin yarasına...