Gökhan Ebren Şiirleri - Şair Gökhan Ebren

sen
benim
namusumdun
namussuz...

sen
gelmez
sen
gelme
bana...

bıraktığın
gibiyim
sevgilim...

sensiz
sensiz

ellerimin
sessizliği
beni
ürkütüyor! ..

iki

uyuz
it
gibi
titretir
'adamı'
öyle

farketmez
bir
ucunun
sende
ya da
bende

hani
demiştim ya
sana
gel
bırakalım
şu deyneği...

sana
bir yön bulalım istiyorum
kendince...
lakin
bunu
yalnızca ben düşünüyorum

olmadığını
düşünelim
bir an...
ancak
bir andan
fazla değil...

sahtiyan yazıyorum insan yüzleri çıkıyor karşıma
herkes yok ama
renkler burunlar gözler yok gibi...
tomucuk yazıyorum göğüsler çıkıyor karşıma
hepsi burada
hep aynı yuvarlaklık hep bir çocuk hissi...