Gökhan Ateş Şiirleri - Şair Gökhan Ateş

Yabanilikte kıskanır seni Zambak,
Kırk beş oldu yaş ömür geçiyor bir bak,
Bir tek senleyken yüzüm gülüyor gör bak
Sensizken durup-atmıyor bu kalp al bak,
Son bir sözüm var sana gitmeden, dur bak,
Şöyle son olarak gözlerime bir bak.

Çekilmiyor gecenin ayazı, yüreğim buz gibi
Ay, Güneş kadar parlak lakin ısıtmıyor
Hava kapalı, burnumda bir yağmur damlası!
Ellerim tir-tir titriyor, gelirsin heyecanıyla
Artık ayaklarım tutmuyor, olmuşlar mos-mor
insanlar ayyaş-berduş san ar, görürler hor

Melekleri andıran yüzüne gelmedim,
Altındaki hüzüne geldim,
Karanlığı aydınlatan gözlerine gelmedim
Bakışlarında ki hüzüne geldim,
Al al yanakları üzgün görmeye gelmedim
Öpünce güle benzeyen hüzüne geldim,

Gülüşün ömür kattı ömrüme
Yeniden bahar geldi gönlüme
Dünyanın çilesine Zulmüne
Gülüşün ömür kattı ömrüme

Eridim kayboldum Gözlerinde

Etme kalma dünyası,
Yarına çıkma garantisi yok.
İkimizde üzdük birbirimizi,
Ben seni biraz, sen beni çok.
Ben kızamam bilirsin sana,
Bende gözlerinin hatırı çok.

Sözlerinde ki ima
Kurşun olup öldürür
Ayrılık değil,
Kabullenmek öldürür;

Uzanıp dokunamam özlediğimde

Hasretin kokar gecede, yüreğimde bir sızı
Tenim çöllere düşmüş, unutmuş baharı-yazı
Harabe olmuş. Virane olmuş, sanarsın kazı
Yıkılıp devrilmiş gönül, ne fazlası ne azı

Kaybetmedim ümidimi, yollarını gözlerim

Dalmışım yine, güneşin batışına
Vapurların boğazdaki akışına,
Hüzünle yine sen gelirsin aklıma
Ben Ölürdüm gız, senin bir bakışına.

Kapanır bir an yorgun düşen gözlerim,

Seni hatırlatan her detaya
Karanlığı aydınlatan aya
Sigaramın yanındaki çaya
Aldığım her nefese küskünüm....

Nasıl Özledim Bir Bilebilsen
Kokusu burnumu sızlatacak
Teninin rengini,
Sinirlenip küstüğünde
Kaşının Şeklini,
Nasıl Özledim Bir Bilebilsen