Bazen gökyüzü eğilir içime,
bir suskunluk bırakır avuçlarıma.
Ne yağmur olur ne fırtına…
Şüphe büyütür insanı en çok,
kendine bile yabancı bir yolda yürürken.
Ama bir yer var içimde,
hiç kapanmayan bir kapı gibi açık.
Oradan geçer sesin,
duymadığım anlarda bile işitirim seni.
“Buradayım” deyişin
bir yıldız gibi düşer omzlarıma.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 21:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!