Göçebe Çingene Rüyası Şiiri - Gülcan Ayd ...

Gece.
Paslı bir çıkrık ağrısıyla söküldü dikişinden.
Durmadık.
Ev; tırnakları etine uzayan bir mahluktur artık.
Ardımızda cürufa dönmüş adamlar.
Kopardık sırım ipliklerini; adımız sorulmasın diye.

Yalnız;
Bengü ovaların gözgüsünde kaldı,
Kadınlığa yüz tutan yabanıl çiçekler.

Altın dişli, sıska bir çingene Tanrı;
Diz çöküyor yalvaç kedinin önünde.
Lir değil bu;
Karanlığın foyasını kazıyan tırnak/taş tınısı.

Düş rahminde ilk takla;
Bir hıçkırık, kadına evrilen,
Ve hayali bir kurbağanın güzellik öpüşü...
Kaybetti dünyayı üçü de. Tek fırlatışta.

Durduk.
Toprağın gövdeyi yutma iştahı bu.
Sadece bir ölüyle ağırlaştığımızda diz çökeriz.
Sızdı içimizden biri açgözlü yarığa;
Alnı boşluğa mühürlü veda. Gömülmeden geçilen.

Biz ölümü;
Bir düğün bayrağı gibi taşırız göğsümüzde,
Kırmızıyız.
Zamanı hileli bir kumaş gibi pazarlayan esmer kadere
iyelik ederiz.
Faytonun tekeri durdukça kalbimiz kuruyor;
Ormanın uğultulu rahmine fırlatılıyor kemiklerimiz.

Toprak bizi yeniden dikti üstüne;
Kanlı.
Çiçekli.
Bir fistan gibi.

-Akatalpa Dergisi- Haziran 2026 - Sayı 318