Arka Bahçe Terzisi Şiiri - Gülcan Aydınlık

...
Kırbaç şakladıkça deri çatlıyor:
Dışarıdaki o "hiç olmamış şey"
İçeri fırlamak için duvarları kemiriyor.
Babanın sert gölgesi;
eli bastonlu o / a r k a b a h ç e t e r z i s i /.
M A K A S .

Adımdan önce adamlığım yatırıldı fırladığım masaya.
Düşümdeki kadın düşüverdi kollarımdan,
unutturuldu aynalara.
"Ben kadın gibi erim." Böyle söyledi beni doğurtan o yuvarlak el: Madam Kukla.

Oysa bir utançla "kız gibi kız" derdi annem,
Babamsa "er gibi er işte, ötesi yok" deyip
çarpardı kapıyı her defasında yüzüme.

Ben; o s o y u s o p u k u r u t a n v e l e t.

Saçlarım uzasın istedikçe,
babam gözünü kırpmadan kesiverirdi.
Gezegenler arası sırrı buduyor her sabah;
babam saçlarımın gece uzadığına bir kez şahit olmuştu.
Korkunca bırakmıyor elindeki o gümüş makası.

Uzamasa saçlarım;
kesiyor eline geçeni,
elinden kaçanı,
elinde çürüyeni…

...

- Mevzular derin fanzin- 62.sayı/ 2026