Gizli Yaralar Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıpratır kalpleri gizli yaralar,
O sessiz dillerden kelamlar kaçar.
Ruhları karartır koca karılar,
Kuşlar gökyüzünden engine uçar.
*
Vurgundur yürekler yalan sözlere,
Yaşlar doluşmuş bak mahzun gözlere.
Baharlar küsmüştür solgun yüzlere,
Aydınlık günlere karanlık saçar.
*
Zarar verme sakın narin cismine,
Saygı duy kalbinde yatan ismine.
Gülümse aynada solan resmine,
Değer veren yürek çiçekler açar.
*
Hatırlatma sakın biten dünleri,
Soldurdun bahçemde açan gülleri.
Koparttın mızrapta çalan telleri,
Geçmişi anlatsın zavallı naçar.
*
Uzaktan seyret ki mesafen kalsın,
Rüzgarlar saçından kokular salsın.
Kemancılar hüzzam makamı çalsın,
Maziye gömülen umutlar uçar.
*
Yalanmış anladım sahte gülüşler,
Kabusa dönüştü görülen düşler.
Tepetaklak çöktü yıkıldı işler,
Korkuya kapılan yolcular kaçar.
*
Bekleme yolları silindi izler,
Yabancı yüzleri sakladı gizler.
Titriyor kışlarda bükülen dizler,
Güneşler doğarken tomurcuk açar.
*
Kitaplar okudum sayfalar yarım,
Kırıldı dallarım akmaz pınarım.
Devrildi baltayla ulu çınarım,
Göçmen kuş misali gurbette uçar.
*
Kelimeler bitti cümleler sustu,
Dargınlık kalplere zehrini kustu.
Zemheri ayazı üstüme pustu,
Ayrılık vaktinde gidenler kaçar.