Gizli Tohum Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhun gizli tohumu koskoca ormanda,
Bir pırlanta parlıyor karanlık zindanda.
*
Toprak bedeni yutmadan soluyorsa yapraklar,
İşte asıl uçurum kalpteki kuraklıklar.
*
Güneşin kaynağına yürümektir ustalık,
Diğer bütün çabalar sadece bir hastalık.
*
Düşlerin serabına aldanmaz bakışlarım,
Dağların zirvesine dokunur nakışlarım.
*
Kılıç kadar keskin kalsın dilden dökülenler,
Yalanın ipeğine sarılmasın bedenler.
*
Eski çağ mabetlerine doğru koşabilseydim,
Zamanın nehrini tersine aşabilseydim.
*
Dünün solgun güllerini göğsüme takmayı,
İstemem yarınların ateşinde yanmayı.